Even persoonlijk

Ik dacht dat ik mezelf een beetje kende; niets minder bleek waar. Ik maakte onlangs een analyse om de kernwaarden die mij drijven te achterhalen. Dit zijn liefde en kracht. De kernwaarde kracht is me bekend (mijn bedrijf heet niet voor niets BuroKracht). Maar dat liefde zelfs nog boven kracht staat was voor mij toch wel een verrassing. Liefde staat in dit geval voor het bouwen en onderhouden van relaties. Het betekent dat ik voortdurend bezig ben om de waarheid over mezelf en anderen te willen weten en te begrijpen. Vanuit deze interpretatie van liefde kan ik het overigens goed begrijpen. Mijn focus is mensen. Zowel privé als in mijn werk wil ik iets betekenen in relaties met anderen. Toch had ik gedacht dat kracht boven liefde zou staan omdat kracht voor het aanwenden van energie voor het goede staat.

Ik scoor hoog op genoemde kernwaarden en dat betekent dat ik intuïtief ben. Ook hier zit een verrassing. Ik ben veel intuïtiever dan ik dacht. Ik roep wel altijd dat ik beslissingen op gevoel neem, maar om mezelf de kwaliteit intuïtief toe te dichten leek een stap te ver. Ik denk dat ik mezelf al heel lang vertel dat ik nog veel intuïtiever zou willen zijn. Dat dit een verrassing is komt omdat je dingen die je zelf heel normaal vindt, niet als bijzonder of uniek ervaart.

Een andere eyeopener was dat ik visie heb, strategisch sterk ben en een heel goede teamplayer ben. Dit laatste kan ik absoluut niet plaatsen. Ik voel me vaak een einzelgänger en mis het niet dat ik geen collega’s heb. Misschien zit hier wel een enorme blinde vlek. Goed om eens verder te onderzoeken.

Dan over het visionair en strategisch zijn. Ook deze kwaliteiten zou ik mezelf nooit toedichten. Maar als ik van een afstandje naar mezelf kijk zie ik een vrouw met visie. Mijn bedrijf is gebouwd op visie. En boeken schrijf je niet als je niet visionair bent. Wat een blinde vlek zeg. Tijd om deze kernkwaliteit ook echt als kwaliteit te zien.

En dan komen uit zo’n rapport natuurlijk ook mijn schaduwkanten. Als ik doorsla in liefde en kracht ga ik manipuleren. Niet makkelijk toe te geven maar het is inderdaad wel zo. Als ik niet krijg wat ik wil kan ik zaken naar mijn hand zetten door te manipuleren. Pijnlijk, maar waar.

Kortom; mooie inzichten waardoor ik mezelf weer beter begrijp. Toch vindt niet iedereen het leuk om zo met zichzelf bezig te zijn. Er is nog steeds een groep leidinggevenden die denkt dat persoonlijke ontwikkeling soft is en niets toevoegt.

Dit keer lees je in mijn eZine waarom persoonlijke ontwikkeling keihard is.
Veel leesplezier.

Hartelijke groet,
Marjan Haselhoff

[Inspiratie] Waarom persoonlijke ontwikkeling niet soft maar keihard is

“Ik heb geen zin in dat softe gedoe hoor” is een regelmatig gehoorde kreet van menig leidinggevende als hij of zij denkt aan coaching/training voor persoonlijke ontwikkeling.

“Dan moeten we het hebben over onze diepste zielenroerselen, onze kwetsbaarheden en onzekerheden.” Velen rillen alleen al bij het idee dat ze hier bij stil moeten staan. Woorden als voelen, ervaren, liefde, mededogen of vanuit je hart leven is voor velen een brug te ver. Het wordt snel afgedaan als spiritueel en soft gedoe en dus niets voor mij.

Terwijl jezelf beter leren kennen de meest keiharde business is die ik ken. Er is niets softs aan. Het is keihard in de zin dat je de confrontatie aan gaat met jezelf en pijn ervaart. Is dat soft?

Gelukkig is er inmiddels een hele grote groep die wel de waarde van persoonlijke ontwikkeling inziet. Toch is er ook nog steeds een flinke groep die er met een boog omheen loopt. Hoe komt dat?

Dat heeft deels te maken met beeldvorming. Als je blijft roepen dat persoonlijke ontwikkeling soft is, navelstaarderij is en daardoor flauwekul, blijft je ook steeds bevestiging zoeken om dat beeld kracht bij te zetten. Als iemand om je heen bijvoorbeeld de woorden gevoel en hart in combinatie met coaching roept, roept dit een reactie op van: “Zie je wel, al die coaching is zweverig.” Terwijl die persoon misschien ook wel iets zegt over wat het hem of haar heeft opgeleverd maar dat hoor je niet meer. Je filtert wat je hoort.

Verder creëer je met negatieve beeldvorming onbewust een veilig gevoel. Door het af te doen als ‘spiritueel’ of ‘niets voor mij’ hoef je ook niet uit je comfortzone om eens te onderzoeken wat het voor jou kan betekenen. Al deze weerstand (geuit in termen van “ik wil dit niet, dit is onzin”) betekent eigenlijk dat er onbewust een heel groot verlangen zit waar je nu geen invulling aangeeft. Weerstand gaat altijd over onzekerheid, over angsten. Dus die negatieve beeldvorming is een dekmantel om niet te hoeven voelen wat je angsten zijn. Maar je zult dan ook niet je verlangens gaan leven die achter elke weerstand zitten.

Een voorbeeld.

Theo is MT-lid bij een groot verzekeringsbedrijf. Hij worstelt met zijn functie als leidinggevende. Hij vindt het lastig zijn team te enthousiasmeren en motiveren. Hij houdt het liefst een beetje afstand omdat hij er in gelooft dat medewerkers zijn motivatie niet nodig hebben om tot presteren te komen. Toch merkt hij dat zijn team onvoldoende presteert en dat het ziekteverzuimpercentage ook veel te hoog is.

Theo is iemand die sceptisch tegenover persoonlijke ontwikkeling staat. Die niet gelooft dat dit een enorm effect kan hebben op de ontwikkeling van zijn team. Hij vindt dit soft, onnodig, zonde van tijd en geld en denkt dat het voor hem geen meerwaarde heeft.

Toch liet hij zich overtuigen, door zijn collega MT-leden die wel goede ervaringen met persoonlijke ontwikkeling hadden. Hij nam een coach in de arm.

Ik ging met hem aan de slag en samen ontdekten we zijn kwaliteiten maar ook een aantal valkuilen die hem behoorlijk in de weg zaten als leider van een team. Zijn kwaliteiten; rust, analytisch vermogen, objectiviteit, planmatigheid en strategisch denken. Hij ontdekte dat hij zich minder had ontwikkeld in inleven in anderen (empathisch vermogen), goed luisteren en een boodschap overtuigend en inspirerend overbrengen. We stelden vast dat zijn belangrijkste valkuil afstandelijkheid (te rationeel) is.

Achter elke valkuil zit iets wat je niet wilt voelen en dat is de weerstand waar ik hierboven over sprak. Hij kwam er achter dat hij niet wilde voelen dat hij kwetsbaar mocht zijn. Ook wilde hij geen emoties mocht tonen want dat voelde als zwak en minderwaardig. Dit was de pijn die hij wegdrukte. Door te kijken wat het verlangen achter de weerstand was ontdekte hij dat hij liever wilde geloven dat emoties er mogen zijn. En dat hij kwetsbaar mocht zijn. Toen hij dit verlangen toeliet merkte hij dat hij de ruimte voelde om met zijn medewerkers in verbinding te gaan. Hij ging gesprekken voeren, stelde zichzelf kwetsbaar op door zijn onmacht te duiden en gaf aan dat hij niet weet waarom het ziekteverzuim zo hoog is. Mensen waardeerden zijn kwetsbaarheid enorm waardoor ze zelf ook durften aan te geven wat hen dwars zat. Het zorgde voor veel openheid en dat was de start van veel betere relaties en meer begrip. Hetgeen de resultaten ten goede kwam.

Voor de sceptici onder ons zal het misschien nog steeds moeilijk voor te stellen zijn dat dergelijke inzichten tot ander gedrag leiden. En dat begrijp ik volkomen. Alleen door zelf te ervaren wat jouw valkuilen zijn en waar ze vandaan komen kun je pas weten wat dergelijke exercities voor jou kunnen betekenen. Van te voren kun je niet weten wat iets je oplevert.

Het enige wat je kunt doen is je openstellen en vertrouwen dat het waarschijnlijk wel iets brengt. En je misschien de vraag stellen: wat is het ergste wat er kan gebeuren als jij je zelf beter leert kennen? Vul maar in…en dan bedenkt hoe erg dit werkelijk is?

Naar mijn idee zou elke leider (en eigenlijk elk mens) een ontwikkelingstraject als een cadeau moeten zien. Als iets wat er bij hoort. Net zoals je een auto ook elk jaar een grote beurt geeft.

Als leider volg je vaak veel inhoudelijke cursussen over projectmanagement, lean, agile, strategie, sales, finance en marketing. Cursussen die gretig worden afgenomen en bakken met geld kosten. Zeker, ze zijn nuttig. Maar er is meer.

Je eigen gedrag eens goed tegen het licht houden, helpt om een veel effectievere leider te worden. Want, dat is mijn filosofie, leidinggeven aan een ander begint met leidinggeven aan jezelf. Het maakt me niet uit waar en bij wie je een programma volgt. Ik zou alleen zeggen; houd je niet tegen in je eigen ontwikkeling.

Wil je elke maand gratis inspirerende artikelen ontvangen en tevens mijn gratis eBook? Meld je dan hier aan.

22 keer bekeken